16 NN: Zapamiętani, jako zapomniani - część druga.

Wydawać by się mogło, że rok 2009 to bardzo niedaleka nam przeszłość. Jednak do dziś wiele się wydarzyło w świecie muzyki i wielu do sceny muzycznej dołączyło. Aczkolwiek Rihannę słuchacze całego świata znają i podziwiają jej wielość twarzy, sytuacji, w jakich została przedstawiona, kreacji i od połowy minionej dekady, dokładniej od pierwszego wydanego albumu latem 2005 roku. 

 Tak się akurat złożyło, że 20 listopada 2009 roku w piątek artystka zagościła w największych stacjach radiowych Polski. Bowiem premiera singla pochodzącego z czwartego albumu zatytułowanego Rated R przypadła na miesiąc wcześniej i przy okazji kawałek mógł zostać doceniany i wielokroć odsłuchiwany przez słuchaczy. Jak podają archiwa utwór ten tamtego dnia znalazł się jednocześnie na 12 miejscu Gorącej 20 Radia Eska oraz HOP BĘC RMF MAXXX, a także na 17 lokacie Poplisty Radia RMF FM, w której to dnia wcześniejszego, Rihanna była debiutantką. Produkcją nagrania zajął się również afro amerykański piosenkarz R&B – Ne-Yo. W Gorącej 20 Radia Eska Russian Roulette okupowało listę przez 63 dni, gdzie zdążyło dotrzeć 14 razy na podium, z czego aż siedmiokrotnie na szczyt listy przebojów. Na Popliście RMF FM natomiast pojawiło się ono 47 razy, z czego sześciokrotnie na miejscu pierwszym. 

 

Trochę statystyk światowych: Russian Roulette okupowało przez 415 tygodni 22 różne światowe air play’e. Najwcześniej pojawiło się w USA oraz w Hiszpanii, najwcześniej znowuż wyleciało we Włoszech. Ale najpóźniej zdały się być Niemcy, w których to koniec kariery tegoż singla przypadł na początek roku 2011. Popularność swą zbierała w Szwajcarii, Portugalii, Norwegii, czy Czechach będąc na ich szczytach. W Szwecji i we Włoszech singiel okrył się platyną, natomiast złotem sypnęło w Szwajcarii, Danii czy Australii. Geneza powstania utworu sięga lata roku 2009 a następnie tajemniczego komunikatu na stronie artystki zapowiadającego koniec, koniec czekania, który jak się okazało był zaplanowany na 23 listopada i znaczył nie tyle, co tytuł nowego singla bądź płyty, ale datę premiery czwartego albumu, z którego ów singiel był poprzedzającym wydarzeniem.

źródło okładki singla: en.wikipedia.org

Premiera teledysku odbyła się 13 listopada 2009 roku i do teraz obejrzano go ponad 112 milionów razy. Artystka w klipie ukazana, jako zastraszona kobieta, zamknięta w czterech ścianach komory gazowej, obserwowana i osaczona przez trzech mężczyzn próbujących wyciągnąć od niej jakieś informacje. Następnie akcja przenosi się do oświetlonego pomieszczenia, w której to przedstawiona zostaje przy stoliku ze swoim ukochanym, jedną z ról głównych jest tutaj także rewolwer. Napady strachu, być może bezsilności, ukazane łzy oraz fragment ze strzałami przeszywającymi wodę a w rezultacie elementy krwi nadają szczypty strachu, poruszenia może nawet przerażenia, bo ostatnie sekundy zostają zapełnione dźwiękiem oddanego strzału. 

 Nie pamiętam, żeby właśnie pamiętano o tym singlu, który w mojej opinii charakteryzuje się wyjątkową skrytością, wyciszeniem a jednocześnie takim donośnym wołaniem artystki a nawet odczytywanym przeze mnie strachem narastającym w każdej minucie. Rosnące napięcie, niepokój i niebezpieczny element towarzyszący całej akcji. Myślę, że utwór w sam raz znalazł się o odpowiedniej porze roku, która wycisza się obumieraniem, ale daje się we znaki nie rzadko swoim żywiołem. Pewnie nie łatwo było się prześcigać z Lady Gagą Paparazzi, Tinchy Stryderem Number 1, Agnieszką Chylińską Nie Mogę Cię Zapomnieć, P!nk Funhouse, ekspansją rumuńskich klimatów oraz narastającej POPularności Empire State Of Mind. 

15 NN: Zapamiętani, jako zapomniani - część pierwsza.

Powitajcie nowy cykl muzycznych artykułów, który na swój cel obiera utwory, które kiedyś świeciły się od świetności i zainteresowania a dzisiaj są już historią, zakurzoną i zapomnianą. 

 W tym tygodniu wracamy do roku 2008 kiedy to swoje początki stawiała między innymi Lady Gaga, która zaszokowała świat singlami Just Dance oraz Poker Face. Debiutowała Katy Perry za sprawą I Kissed a Girl, natomiast 25 kwietnia na gali Eska Music Awards wystąpił Danny Saucedo, który wypromował się za pomocą nagrania If Only You, tego samego roku występując na trasie Eska Hity Na Czasie w Łodzi i Bydgoszczy. Z polskich zespołów zabłysnęli tego roku chłopaki pod przewodnictwem Wojtka Łuszczykiewicza – Video. W naszym kraju wystąpili tacy artyści jak: Within Temptation 16 stycznia, Rihanna – 19 marca, Avril Lavigne – 5 lipca, Nelly Furtado – 11 i 12 lipca, Snoop Dogg – 27 sierpnia, 50 Cent – 30 sierpnia, Alicia  Keys – 15 października, oraz Jean-Michel Jarre – 1 grudnia. 

źródło okładki singla: en.wikipedia.org

Na polskich listach tej jesieni pojawiła się również Jordin Brianna Sparks, amerykańska piosenkarka urodzona 22 grudnia 1989 roku. Autorka tak na prawdę jednego hitu. Singiel wydany 11 lutego 2008 roku No Air znalazł się na szczytach list przebojów w Australii i Nowej Zelandii. Na podium również w UK, Stanach Zjednoczonych, Irlandii, oraz Belgii. Łącznie nagranie spędziło aż 431 tygodni na 19 różnych air playach świata. Ostatni raz ten utwór pośród światowych list przebojów pojawił się w Wielkiej Brytanii w 21 tygodniu tego roku, dokładnie 25 maja 2013 na pozycji 70. Najwcześniej natomiast zadebiutował w trzecim tygodniu 2008 roku w Stanach Zjednoczonych. Jednak, dlaczego Jordin nazwana przeze mnie, jako autorka jednego hitu? Mimo, że w swojej dyskografii zaliczyła 15 singli oraz dwa albumy studyjne, świat wyraźnie zdominowała poprzez ten utwór, a każda kolejna próba, każda kolejna piosenka była coraz gorzej przyjmowana wśród publiki. Najsłabsza passa zaczęła się w roku 2010 i trwa do dzisiaj. Jeżeli moje zdobyte informacje są nieomylne po raz ostatni w odniesieniu do największych polskich rozgłośni hit zagrany został 13 lutego 2013 roku po godzinie 23 w radiu RMF MAXXX. 

 No Air to kompozycja stworzona nie tylko przy udziale amerykanki, ale także w obecności Chrisa Browna. Duet dawno minionej jesieni odznaczał się wielką błyskotliwością i chwytliwością. Przepiękna barwa współbrzmiących głosów obojga, połączenie spokojnych kilku sekundowych wejść z tymi także krótkimi, ale intensywnymi dźwiękami i wyciągnięciami wokalu. Burza na głosy, wyścigi tonacji i elementy ballady – to wszystko zawarte w jednym. Multum odczuć i nieskończoność włożonej pracy, na którą złożyło się ofiarowanie części swojego muzycznego serca w ten utwór. Muzyczny Instytut ubolewa, że brakuje nam, na co dzień na play liście takich wykonów, które po kilku miesiącach w rezultacie okazują się jakoby "jednorazówki" w historii muzyki. Serdecznie zapraszam do sprawdzenia i być może odświeżenia sobie minionej dekady i jesieni, która zazwyczaj ma wiele do opowiedzenia swoim słuchaczom. Gdyż w moim mniemaniu właśnie jesienią rodzą się perełki muzyki POPularnej, często zaniechane przez rozgłośnie radiowe.